De Italiaanse kunstschilder Prospero Fontana was de (coole) vader van Lavinia Fontana (1552 – 1614). Hij leerde zijn dochter schilderen en gunde haar ook de vrijheid om zich verder te ontplooien aan de universiteit van Bologna.

Lavinia Fontana wilde niet alleen portretten maken, wat in die tijd een typisch onderwerp voor vrouwelijke kunstschilders was, maar ook religieuze en mythologische thema’s schilderen, waaronder vrouwelijke naakten. 

Voor wat het portretten maken betreft maakte Lavinia grote vorderingen en dat leverde haar binnen en buiten Italië grote bekendheid op. Zij wordt dan ook beschouwd als de eerste vrouwelijke kunstenaar die net als haar mannelijke collega’s ook buiten een hof of klooster werkte.

Gedurende 20 jaar, gerekend vanaf 1580, was Lavinia Fontana de favoriete portrettist bij de Bolognese edelvrouwen. Zij schilderde ook gelijkenissen van belangrijke personen die verbonden waren aan de Universiteit van Bologna.

Een aantal kunstwerken van haar zijn ten onrechte toegeschreven aan Guido Reni, waaronder ‘Isabella Ruini as Venus‘ en ‘The Visit of the Queen of Sheba to King Solomon‘.

Lavinia Fontana was een van de meest succesvolle vrouwelijke kunstschilders in de renaissance (het Franse woord voor wedergeboorte, een periode die kwam na de middeleeuwen).

Haar rijkdom gebuikte zij onder ander voor het aanleggen van een imponerende antiek collectie.

 

‘Another great historical woman of substance!’
History and women

Tekst loopt door onder de video

In 1575, op 25-jarige leeftijd, trouwde Fontana met Paolo Zappi, een collega-schilder uit een adellijke familie. Hij fungeerde, opvallend genoeg voor die tijd, als assistent van zijn vrouw en runde hun groeiende gezin. Lavinia en haar man kregen samen 11 kinderen, waarvan er tragisch genoeg slechts drie hun moeder zouden overleven.

Haar roem verspreidde zich naar Rome, waar ze in 1604 naartoe verhuisde. Lavinia werd hier portretschilder aan het hof van paus Paulus V.

Zij ontving talloze onderscheidingen, waaronder een bronzen portret medaillon dat in 1611 werd gegoten door beeldhouwer en architect Felice Antonio Casoni.

Lavinia Fontana stierf in 1614 in Rome. Door haar talent, haar unieke opleiding en de gegeven mogelijkheid zich artistiek verder te ontwikkelen was Lavinia Fontana in staat om de definitie van vrouwelijke kunstenaars opnieuw vast te stellen. Haar naam staat symbool voor het potentieel van vrouwelijk succes en grootheid in de Renaissancecultuur.

   Portrait of a Lady in Elaborate White Dress with detail, Lavinia Fontana  Afbeelding via: Suzana on Twitter