But on the road that I’m on I must continue; if I do nothing, if I don’t study, if I don’t keep on trying, then I’m lost, then woe betide me…

Dit citaat uit een van de vele brieven van Vincent van Gogh vind ik er een uit de categorie van overdenken, onthouden en toepassen. Maar het wordt nog mooier:

…That’s how I see this, to keep on, keep on, that’s what’s needed. But what’s your ultimate goal, you’ll say. That goal will become clearer, will take shape slowly and surely, as the croquis becomes a sketch and the sketch a painting, as one works more seriously, as one digs deeper into the originally vague idea, the first fugitive, passing thought, unless it becomes firm. – To Theo van Gogh. Cuesmes, between about Tuesday, 22 and Thursday, 24 June 1880.

Is dit niet de kern van leven? Doorgaan, doorgaan en nog eens doorgaan, ook al is het met vallen en opstaan, gaandeweg naar je doel toe werken?. Dit vereist natuurlijk wel dat je een doel hebt. Waar wil je naartoe, wat wil je bereiken? Wil je wat je beperkt van je afschudden? Wil je juist iets naar je toehalen om uit te diepen, te vergroten misschien? Of, ala Van Gogh, misschien wel iets wat je al goed beheerst gaan verfijnen?

Doelen kunnen groot of klein zijn, als je maar een waarom in je leven hebt om voor te leven. Een doel hebben in je leven werkt misschien ook wel als een verjongingselixer; zolang je nog een doel hebt of ergens warm voor loopt, dan geef je het nog niet op. In het geval van Van Gogh was het doel duidelijk, niet in de laatste plaats voor hemzelf. Hij wilde ergens goed in zijn en vanuit dat startpunt zichzelf steeds verder uitdagen en verbeteren. Hij ging ver, zo niet tot het uiterste, om steeds beter te worden in wat hij kon en wie hij was. Al zoekende (hij was onder andere: boekverkoper, onderwijzer, lekenprediker, houtbewerker, grafisch tekenaar, lithograaf en kunstschilder) kwam hij waar hij wezen wilde en ging met bloed, zweet en tranen te werk om daar te komen waar hij dacht te kunnen zijn. Dit deed hij door bij andere meesters in de leer te gaan. Op reis te gaan en andere mensen en culturen en nieuwe technieken te leren. Kunst van collega-kunstenaars te bestuderen in musea en deze daarna eigen te maken door er eindeloos mee te gaan oefenen. Zo werkte Van Gogh onophoudelijk aan het verbeteren van zijn eigen werk. Ondanks dat het hem, behalve armoede, verder niets leek op te leveren. Wij weten nu gelukkig hoe het afliep met zijn rijke nalatenschap die de tand des tijds wist te overleven.

Maar ergens voluit voor gaan kan alleen als je, net als het leven zelf, in beweging blijft. Bij mijzelf liepen doelen en start- en eindpunt de laatste tijd nogal in elkaar over, waren soms zelfs helemaal uit beeld. Vastgelopen, noemen ze dat ook wel. Van auteur Hans Altena (koop zijn boeken, mensen, zie onderaan bij Boekentips. zijn romans zijn los van elkaar te lezen, ze vergroten je verbeelding, inzichten en woordenschat) kreeg ik ooit het advies om op zoek te gaan naar wat me nu het meest raakt, en daar in eerste instantie mijn gedachten over te laten gaan. Dit zoemde nog een tijdje na. Het wonderbaarlijke is dat hiernaar op zoek gaan, ongeacht op welk punt in je leven je je nu bevindt, voor iedereen uitvoerbaar is. Meer dan gewoon beginnen met dwalen is er niet voor nodig.